YÖNTEM
Mirror Yöntemi
Mirror sınırları belirli, yansıtıcı bir yöntem kullanır: dikkatle dinlemek, neyin tekrar ettiğini ya da neyin çatıştığını belirlemek, yorumları konuşmanın kendisiyle sınamak ve görünür hâle geleni kişinin yanında götürebileceği bir raporda düzenlemek.
1. Tek ve gerçek bir meseleyle başlamak
Konuşma; çözülmemiş, tekrar eden, ağır gelen ya da adlandırması zor olan şeyle başlar. Dar bir başlangıç noktası, konuşmanın genel geçer tavsiyelere kaymadan kişinin gerçekten kullandığı dile yakın kalmasına yardımcı olur.
2. Yorumlamadan önce gözlemlemek
Mirror yinelenen kelimelere, dile getirilen isteklerle tekrar tekrar yapılan seçimler arasındaki gerilime, kesinlik düzeyindeki kaymalara ve atlanmış olabilecek konulara kulak verir. Bir gözlem, kişi hakkında bir gerçek olarak ele alınmaz; yeniden bakmaya bir davet olarak kalır.
3. Fark edişi sınamak
Yöntem, kişinin söyleneni kabullenmesini değil, kendisinin fark etmesini arar. Bir yorum oturmuyorsa konuşma bir sonucu dayatmak yerine kişinin ortaya koyduğu kanıta dönmelidir. Yeni malzeme olmadan gelen ikinci bir ret, hipotezi rafa kaldırır.
4. Yalnızca malzeme yeterliyse kapatmak
Kullanıcı, anlamlı bir yansıma mümkün olmadan önce bitirmek isteyebilir. Bu durumda Mirror, cilalı ama dayanaksız bir sonuç sunmak yerine bu sınırı dile getirmeli ve konuşmaya devam etmeye davet etmelidir.
5. Tek bir Yansıma Raporu oluşturmak
Rapor konuşma dökümünü yeniden anlatmaz. Görünür hâle geleni düzenler: temel gerilim, olası örüntü, olası bir kör nokta, olası bir üçüncü seçenek ve kişinin yanında taşıyacağı tek bir cümle.
Mirror terapi, tanı, tedavi, koçluk, tıbbi tavsiye ya da kriz desteği değildir. Sınırları belirli bir öz yansıma deneyimidir; gözlemleri klinik gerçekler değil, yorumlardır.